ఒక్క క్షణం ఆగిచూడు!

ఒక్క క్షణం ఆగిచూడు....నీ కాలెటు పోతోందో!

రాళ్ళకు వెరవక పరుగెడుతోందో..?

పువ్వుల నవ్వుల మసి చేస్తోదో..!

ప్రగతి పథమ్మున పయనిస్తోందో..?

పిపీలికాలను బలితీస్తోందో..!

ఒక్క క్షణం ఆగి చూడు.... నీ చెయ్యేంచేస్తోందో!

కమిలిన మనసుకు మందేస్తోందో..?

విషజ్వాలలకు నెయ్యేస్తోందో..!

శాంతిసుమాలను అందిస్తోందో..?

కొడవలి  పట్టుకు నరికేస్తోందో..!

ఒక్క క్షణం ఆగి చూడు.... నీనాలుక ఏమంటోందో!

మంచిని పెంచే మాటిస్తోందో..?

కత్తులుదూసే కథ చెబుతోందో..!

సమభావాలకు లోబడి వుందో..?

అదుపు లేక అది పరుగెడుతోందో..!

ఒక్క క్షణం ఆగి చూడు.... హృదయంలో ఏందాగుందో!

మద లోభాలను తుడిచేసిందో..?

'ఆవేశం ' గా మార్చేసిందో..!

సత్యం పూర్తిగ గుర్తించిందో..?

తన ఊహలనే నిజమంటోందో..!

అలవాటుగా...

విశ్వం.. నాకిరుకయ్యింది

నేను ..నాకు బరువయ్యింది

శూన్యంలో సైతం  ఎవో నిగూఢ శక్తులు

నన్ను కుదిపేస్తున్నాయ్

సుషుప్తిలో సైతం ఎవో నా ఉనికిని

కాపాడేస్తున్నాయ్!

అర్థంలేని దృశ్యాలు

అర్థానికి అందని అదృశ్యాలు

అలవాటైపోయి

చూపు చచ్చిపోయింది.

కాంతి లేని ఏకాంతంలో కప్పడిపోయి

అలవాటులేని చీకటిని

కలుపుకోవాలనుంది. కరిగిపోవాలనుంది.

రవీంద్రుని గీతాంజలి :-04 ; నా ప్రయత్నం

క్షణం క్షణం

యుగం యుగం

అదే వ్రతం అనారతం || క్షణం||

నీ జీవస్పర్శ పులకితం

కదా కణం కళేబరం

అకశ్మలం అకల్మశం

చేయగానకుంఠితం  || క్షణం||

లోలోన నీవు సత్య

జ్ఞానజ్యోతివై జ్వలించగా

నసత్యముల్ దహింపగా

నయుక్తముల్ నశింపగా  || క్షణం||

హృదాంతరాళవాసి నిన్

సదానురాగమాలలన్

కైసేయగా ప్రయత్నముల్

సుదుర్గుణాల్ శమింపగా  || క్షణం||

ప్రతీ పనీ ప్రయత్నమూ

నీ ప్రేరితం కదా ప్రభో

నీ సంతకం నిరంతరం

నా చేతలన్ స్ఫురింపగా  || క్షణం||

రవీంద్రుని గీతాంజలి : -15 ; నా ప్రయత్నం

నీ కోసమె యీ జీవము ! నా గానము !

నీ కొలువున ఈయవా  చిరు స్థానము !

                              || నీ కోసమె||

ఈ జగతిన నా పనేమిటి... శూన్యము

పాడు చున్నది ఏవో పాటలు ప్రాణము

                               || నీ కోసమె||

నిశను నీరవ దేవాలయమున

ఆశ తీరగ ఆనతీయుము  ||2||

శాసింపుమా  పవళింపుసేవకు

        ప్రభూ....! ప్రభూ... ! ప్రభూ....!

శ్వాస గానము చేసి పాడెద ఒసగుమీ ఈ పుణ్యము !

                               || నీ కోసమె||

వెలుగుతీగెల పసిడి వీణియ              

చలితమయ్యే సుప్రభాతము  ||2||

గాలి గుసగుసలాడు వేళను

           ప్రభూ....! ప్రభూ... ! ప్రభూ....!

నిలుపు నీ సాన్నిధ్యము కలుగనీ  సమ్మానము !

                               || నీ కోసమె||

సడి

శ్రీ చావా కిరణ్ గారు ఇచ్చిన సన్నివేశానికి (ఇక్కడ చూడండి) నాకు తోచిన పాట.

సడి.. చిరు సడి ..వినబడి
అదే పాటుగా .పాటగా ..నిలబడి.. వినబడి  ||సడి||

గుండియలోన జారిన కన్నుల నీటి తడి
తుడిచిన చల్లని గాలి ఒడి                 ||సడి||

గగనపు గుడిలో మబ్బుల గడిలో
ఆడే గువ్వల సవ్వడులు

వడివడి అడుగుల జలతరంగముల
బేడిస గుంపుల సందడులు

వినువీధులలో విహరించేందుకు
విధి చేతలనే వివరించేందుకు
పదపడి రేపే తలపుల తాకిడి

సుడి.. అలజడి.. తొలగిడి
అదే పాటుగా .పాటగా ..నిలబడి.. వినబడి  ||సడి||

కడిమి వనములో తడబడు నడకల
వెదుకులాడెనే అలికిడినో

నిబిడి శాంతిలో గుడిసె నీడలో
వెలువడే నదే తెలివిడియో

శిలశిల్పమ్మౌ ఇడుగడలెన్నో
కుడియెడమలలో యెడమెంతో
ప్రకృతి బడిలో నిశ్చల పోడిమి

ముడి .. విడివడి.. తనివిడి
అదే పాటుగా .పాటగా ..నిలబడి.. వినబడి  ||సడి||

పరుగుపందెంలో...!

ఆమె : ఓ! క్రొత్త మొబైల్! బాగుంది
అతడు : ఇది పరుగుపందెంలో గెలుచుకున్నా
ఆమె (నవ్వుతూ) : నువ్వొక్కడివే పాల్గొన్నావా?
అతడు : లేదు! ముగ్గురం ! మొబైల్ ఓనర్, పోలీస్ కానిస్టేబుల్, నేను.

ఇది ఒక ఎస్.ఎమ్.ఎస్ జోక్
నవ్వుకున్నా..
పని యొక్క విలువను బేరీజువేసే పద్ధతిని చూసి
మనిషిని గుర్తించే దృక్కోణాన్ని చూసి
వాటిల్లో వచ్చిన మార్పును చూసి..

మంచి చెడులనే సంకుచిత పరిధినుండి
ధర్మాధర్మాలను దాటి..
న్యాయాన్యాయ సంకెలల తప్పించుకుని
గెలుపోటముల విశాల దృక్పథం లో
ఆలోచిస్తున్నాం... అంగీకరిస్తున్నాం

కీర్తి అపకీర్తి పర్యాయపదాలైనాయి
వాటికి వ్యతిరేకం మూర్ఖత్వం
అమాయకత్వం
అనామకత్వం
వ్యర్థపదార్థం!

బహుశా మనం
ఇలా మానిటర్ ముందు కూర్చుని
చోద్యం చూడకుండా
ఆ పరుగుపందెంలో పాల్గొని ఉంటే
గెలుపు ఓనర్ ని వరించేదేమో!

ఊబి

చుట్టూ బురద పెదవికి రంగేస్తోంది.. మెదడును మింగేస్తోంది
మెల్లమెల్లగా దిగిపోతున్నాం దిగబడిపోతున్నాం
దానిలోకి నేను .. నాలోకి అది

ఒక చిన్న ... చూపు చాలు .. కూరుకుపోతున్నా
ఒక చిన్నచూపు చాలు .. కూరుకుపోతున్నా
చూస్తుండగానే...తెలిసి..  తెలియకుండా
మౌనంలోకి లాగేస్తుంటే శూన్యంలోకి చుట్టేస్తుంటే
నిశ్చలంగా.. పద్దతిగా
గించుకుంటూ.. చిందరవందరగా

ఎవరూ లాగటం లేదు
నా బరువుకే .. కూరుకుపోతున్నా
నాలో నేనే ... కూరుకుపోతున్నా
ఇది సాలెగూడు కాదు.. ఆహారమైనా కాలేను
ఇది ఒక ఊబి!... మదిచూపుమేర!

కుంటికాలు కొట్టుకుంటోంది

ఇక్కడ జడత్వం, చైతన్యం
ఒకే దిశ కు సూచకాలు
ఒకే స్థితికి సాధకాలు
భూస్థాపితానికే సహాయకాలు

కుంటికాలు కొట్టుకుంటోంది

కాపాడే చెయ్యి
తొక్కిపడేసే కాలు
ఏదైనా ఒకలాగే
నాతోనే.. లోలోకి

గుండె బరువు

నిన్ను గుండెల్లో దాచాను...
గుండె పగిలింది..!

పగిలిన హృదయ శకలాల్లో...
నీ రూపం చూడాలని...
పిచ్చి ప్రయత్నం!!

ఒక్కో ముక్కా తీస్తున్నా..
తరచి తరచి చూస్తున్నా...
నీవు లేక విసిరేస్తున్నా..

మనసు... తరిగిపోతోంది..
బరువు... పెరిగిపోతోంది!!

నువ్వేమో కనిపించటంలేదు...
నే కూడా కనుమరుగవుతున్నాను!!

నిద్దుర

అహం ఒక మైక్రోస్కోప్
చిన్న తేడాలను కూడా పెద్దవిచేస్తుంది
ప్రేమ ఒక టెలిస్కోప్
బాగా దగ్గరైనట్లు భ్రమింపజేస్తుంది

ఆ రెండూ ప్రపంచాన్ని చూపించే రెండు కళ్ళు
అసమానంగా చూపిస్తాయి.. అనుమానంగా మారుస్తాయి.
అస్తవ్యస్తం చేసేస్తాయి

కళ్ళజోడు.. మనం పెట్టుకున్న కట్టుబాట్లు
విలువల చలువటద్దాలు
ఇట్టే పగిలిపోయే.. గాజుముక్కలు

అవసరానికి పెట్టుకుంటాం
చేత్తో తిప్పుతుంటాం
సులువుగా మరచిపోతుంటాం
చిరాకేస్తే ప్రక్కన పడేస్తాం.


నిద్దుర ఎంత సుఖమో!

అసహనం!!

ప్రళయ ఝంఝా మారుత ప్రభంజనంలో
కూకటి వేళ్ళతో పెళ్ళగింపబడిన వృక్షాలై నా నరాలు నానుండి త్రుళ్ళిపోవాలి
బీటలువారిన భూమిలా నా చర్మం చీరిపోవాలి. 
నిలువెల్లా నన్నునేను చీల్చుకుని ..పిచ్చిగా దిక్కులు పిక్కట్లిల్లేలా అరవాలి.
ఆ ధ్వని నా చుట్టూ పరిభ్రమించాలి. నాలో ప్రతిధ్వనించాలి.
అగ్నిపర్వతోద్గార ద్రవానలమై  నలుదిక్కుల చిమ్మేయాలి 
కుప్పించి ఎగసిన కరి శతమ్ముల క్రింద నలిగి అణిగి భూస్థాపితం కావాలి .
మహోగ్రతరంగాలు ఉక్కుమ్మడిగా మీద పడి శరీరాన్ని తుత్తునకలు చేసేయాలి.  
ప్రచండ వేగంతో భూమి పైపొరలను తాకుతున్న ఉల్కలా నిలువెల్లా మండిపోయి, ప్రిదిలి పోయి ప్రేలి పోవాలి.
ఉగ్ర చైతన్యంలో ఉడికిపోవాలి
మహోగ్ర చైతన్యంలో మ్రగ్గిపోవాలి
రుద్ర చైతన్యంలో ఛిద్రమవ్వాలి
క్రిక్కిరిసిన చైతన్యంచే నా అస్థిత్వంలోని ప్రతి కణం, ప్రతి క్షణం ధ్వంసమవ్వాలి.
విశ్వ చైతన్య విలయ విస్ఫోటనలో నేను విధ్వంసమవ్వాలి 
జరగాలి ...జరిగిపోవాలి !!
కృష్ణబిలోన్ముఖంగా నా పయనం
ఆ అంచు చేరే వరకే .. ఈ అసహనం

మార్పు

కళ్ళు తెరిచి చూశా..
అలానే ఉంది .. దృశ్యం
ఎక్కడి వస్తువులు అక్కడే.. నిశ్చలంగా
పాడైపోయిన కుట్టు మిషను
అద్దాల బీరువా
చిందరవందరగా పుస్తకాలు...
రాత్రి కనులు మూసినప్పుడు ఎలా ఉన్నాయో .. అలాగే
వాటికి ఎంత గుర్తు!
ఇదేమిటి ... క్రింద పడి ఉన్న పెన్ను... కాస్త దూరంలో కాగితం
రాత్రి టేబులు పై ఉండేవి.
అన్నీ యధాస్థానాల్లోకి వచ్చేశాయే... ఇవి మాత్రం అలసిపోయినట్లున్నాయి!
టేబులు ఎక్కలేక ఇక్కడే కూలబడ్డాయి.
నాకనులు కప్పి ఈ కాగితం గగనవిహారం చేసిన స్మృతులు ఎక్కడ నిక్షిప్తమయ్యాయో
ఈ పెన్ను టేబులు పై నుండి బంగీ జంపు చేస్తు వేసిన కేరింతలు ఎక్కడ ప్రతిధ్వనించాయో
నేను గమనించని ఆ క్షణాలలో ....
` ఫేను గాలికి కాగితం ఎగిరి పడింది. ఇక పెన్ను.. ఏ బల్లో దొర్లించుంటుంది. '
తర్కానికి ఎందుకో ప్రతీదీ సహజం అని చూపించాలని తాపత్రయం.
మార్పుని గమనించం. గమనించినా పరిశీలించం
పరిశీలించినా.. అనుభూతి చెందం.
స్నానం చేసేటప్పుడు నా తలపై రాలిన నీటి చుక్క... శతసహస్రమై ప్రిదిలిపోయింది
నా మోజేతి పై వెండ్రుకల మధ్య ట్రెక్కింగ్ చేస్తున్న చీమ ... ఏమనుకుంటోందో
న్యూస్ పేపర్లో వార్తలకి, టీవీలో కార్యక్రమాలకీ, ఇంట్లో మనుషులకీ ఒకేలా ప్రతిస్పందిస్తూ
మనసు మొద్దుబారిపోయింది.
చిత్రం
బుద్ధిపూర్వకంగా మార్పుయొక్క స్పృహను నిరోధించుకుంటూ... మార్పునే వాంఛిస్తూ ఉంటుంది మనసు.

ప్రయత్నం

ప్రయత్నిస్తున్నా...

ఏకాంతంగా .. సందడిగా

వాళ్ళ మాటల్లో

నా చేతల్లో….                                                   

ప్రయత్నిస్తున్నా

దేవునిపటం ముందు

అద్దం ముందు

రక్తం త్రాగుతున్న దోమ కడుపులో ఎర్రదనాన్ని చూస్తూ

ప్రకృతిని చూస్తూ...చిన్నగా చూస్తూ..

నోటితీట మాటల్లో

మౌన వికారాల్లో …                                           

ప్రయత్నిస్తున్నా

అమ్మాయల సౌందర్యం చూస్తూ ... ఉత్తేజంతో       

ప్రయత్నిస్తున్నా

నిర్లిప్తంగా శూన్యాన్ని చూస్తూ ...                         

ప్రయత్నిస్తున్నా

క్షణాలకు బానిసనై

కాలం కదలికలని అస్తవ్యస్తంగా గుర్తిస్తూ …          

ప్రయత్నిస్తున్నా

రాయిలా... స్థిరంగా...                                          

ప్రయత్నిస్తున్నా

రాయిలా... దొర్లిపోతూ...                                       

ప్రయత్నిస్తున్నా

రంగులకలలో పరిభ్రమిస్తూ

చీకటి గుహలో ప్రతిధ్వనిస్తూ

ఛీ కొడుతూ.. జై కొడుతూ .                                 

ప్రయత్నిస్తున్నా..

అహంకారం తొడుక్కునే ముసుగుల సంఖ్యను లెక్కిస్తూ

బాధ.. ఆనందం.. అనుభూతుల  ఆంతర్యాల వెనుక

ప్రయత్నిస్తున్నా

ఈ ప్రయత్నం ఎందుకో ?…తెలియని నిర్వేదంలో

తెలిసిన ఆ ఉద్వేగపు ఘడియలలో

తెలిసీ తెలియని సహజస్థితిలో

నాక్కూడా తెలియకుండానే

ప్రయత్నిస్తున్నా.. ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నా... నన్ను చూడాలని

ఎదిగిపోయాను!!

నాలోని వ్యక్తిత్వం,
సముద్రంలో ఓడ.
ఎన్ని సాహసయాత్రలు!
ఎగసే ఆలోచనల అలలు, చెలరేగే తుఫాను అలజడులు,
ఘోరమైన సుడులు.
నా నుంచి నన్ను నేను కాపాడుకుంటూ...
సముద్రంలో రత్నాల కోసం
ఓడని వదిలీ వదలకుండా... నీటిలోకి దూకి
గాలింపు
ఆహా!
ఏమి ఉత్కంఠ!... ఎంత ఆనందం!.. ఏం సంతృప్తి!...ఎంతటి గర్వం!
ఐనా,
అవన్నీ నా చిన్నతనపు ఊహలు. కలలు.

కళ్ళు తెరచి చూస్తే అక్కడున్నది...
ఒక వీధి కాలవ!
తడిసిపోయి, ఎండిపోయి, చిరిగిపోయి
పనికిరాక మూల విసిరేయబడ్డ
ఓ కాగితప్పడవ.

ఆత్మ లోతుల్ని అందుకోవాలనీ, అంచుల్ని తాకిచూడాలనీ
ఇంకా ఉత్సాహపడే నావికులు ఎందరో!
వాళ్ళంతా పసివాళ్ళు.

ఇప్పుడు నేను ఎదిగిపోయాను!! చాలా ఎదిగిపోయాను!

నేను చూస్తున్నాను...

రక్తం చిన్నగా కారుతోంది.. బొట్లు బొట్లుగా
భరింపరాని బాధ
బిగుసుకున్న పిడికిలి
వెర్రికేక పెడుతున్న ... ఆ కళ్ళు
అది ప్రసవ వేదనా?!
అది జ్ఞాపకాల మల విసర్జన!!
మనసులో ఎక్కడో ఓ మూల.. శంక
సుదిలా గుచ్చేస్తోంది!
నేను చూస్తున్నాను..
ఆ చేతులు శూన్యాన్ని పిండేస్తున్నాయి
ఆ శూన్యంలో.. నిగూఢంగా దాచుకున్న అతని బలహీనతలు

పంటి క్రింద అదిమిపెడుతున్న అహం
ఎవో నిజాలు అతనికే తెలియనివ్వకుండా


నేను చూస్తున్నాను...
ఎన్నాళ్ళిలా ?? .. సమాధానం లేదు
నిర్లిప్తంగా నాకళ్ళల్లోకి చూస్తాడు
అతని అసహాయతకి నా రెప్పలు బరువెక్కుతాయి

ఏం జరిగింది?
కలవరపడ్డ కళ్ళు... నాలో చిన్న అనుమానం
వెనువెంటనే..
కస్సుమని హూంకరిస్తున్నాయి
ఎందుకో అహంకరిస్తున్నాయి .. ఆ కళ్ళు
అప్పుడు తెలిసింది!! పూర్తిగా తెలిసిపోయింది
అతను తప్పు చేశాడు! తనకు సరిపడని తప్పు!
తను జీర్ణించుకోలేని తప్పు!
తనకు మాత్రమే తప్పు!

నేను చూస్తున్నాను...
బేలగా చూస్తున్న ఆ కళ్ళు
అవమాన భారంతో కృంగిపోతున్నాయి
కలైపోవాలని గట్టిగా మూసుకున్నాయి!
ఫరవాలేదు.. ఇంకొద్దిసేపు.. అంతే!
నాలో ఓ నిట్టూర్పు! ఇది మొదటిసారికాదుగా!
వచ్చేస్తోంది!! వెల్లువలా...
అప్రమత్తంగా గమనిస్తున్నాను..

మూసిన రెక్కల వెనుక దృశ్యాలు.. క్రూరమైన దృశ్యాలు
తిమింగళాలను పట్టికోసేస్తున్నారు
బ్రతికున్న పురుగుల్ని నమిలేస్తున్నారు
కొనఊపిరి పిల్లుల్ని వొలిచేస్తున్నారు
దున్నపోతుపై బల్లెపు పోట్లు... వెకిలి నవ్వులు
పసి ఆక్రందనలు.. మానభంగాలు...
వికృత చేష్టలు.. ఊచకోత... రక్తసిక్తం.. కుటిల తంత్రాలు..
ముసుగు నేస్తాలు.. మలిననైజాలు.. నేరాలు... ఘోరాలు
సుడులు తిరుగుతున్న చిత్రాలు... జ్ఞాపకాలు

నేను చూస్తున్నాను...
 అతని కంటినుండి ఉధృతంగా జలపాతం..
నా దరి త్రుళ్ళిన ఒకనీటిబొట్టు
అందులో ఈ సమస్త ప్రపంచాన్ని...
నేను చూస్తున్నాను...
ఆ చుక్కలో... ఒక వారగా... ఒక గది... అతని గది!
ఆ గోడ మీద బల్లి!
చీపురుతో అదిలిస్తున్నాడు.... భయం భయంగా!
బల్లి కదిలింది.. అతని వెన్నులో వణుకు
జర్రున ప్రాకుతూ ఒక మూల నక్కింది
బల్లి లేత చర్మం క్రింద వేగంగా కొట్టుకుంటున్న గుండెకాయ!
ఒక్క క్షణం..
అతడు బల్లిలా పరుగుతీశాడు!
అతనివెనుక పెద్ద ఉక్కు చీపురు.. విసిరేయడానికి .. పడబోతోంది
దిక్కుతోచక గోడవార నిస్తేజంగా అతడు.
అతడి గుండె చప్పుడు గదంతా ఖంగు ఖంగు మని మ్రోగుతోంది
క్షణం దాటింది...
బల్లి గోడమూల.. అతడు గదిలో
ఆ కళ్ళల్లో అయోమయం... భయం!
జీర్ణంకాలేదు..కక్కనివ్వలేదు.. అతని తెలివి
నుదిటిపై చెమట బిందువును తుడిచేసింది.
అటువంటి చినుకులు చేరి .. ఇప్పుడు జడివాన

నేను చూస్తున్నాను...

అతడు తెలివి తప్పాడు...
రక్తం ఆగింది

హమ్మయ్య!!
అతడు పుట్టాడు!!
తనను విసర్జించి.. తనలోంచి తనే.. పుట్టాడు!

అతనికీ, అతని ప్రపంచానికీ జరిగే
నిరంతర అనాచ్ఛాదిత సంభోగ ఫలితం...
ఈ జన్మ జన్మల పరంపర

నెమ్మదిగా తెరుచుకున్న
నిశ్చలమైన కళ్ళతో..

అతడు చూస్తున్నాడు...

మత్తు

కళ్ళుమూసుకున్నంతనె మత్తుకాదు
కళ్ళుతెరచి చూచేది సత్తుకాదు      ||కళ్ళు||

మనసు పొరల దాగింది
మనసు పొరల దాగింది కలల వలల చిక్కింది
ఉందిలేదు తెలిసొచ్చే గమ్మత్తుల మత్తు ఇది ||కళ్ళు||

ఉన్నదంత ఒకటనుకుంటే, నీకు నాకు తేడా ఏంది
ఉన్నదేది లేదనుకుంటే కళ్ళముందు ఇషయం ఏంది

చూసేదేలేకుంటే చూపుకు అసలు ఉనికేది
చూపన్నది లేకుంటే ఎవరంటా చూసింది
నీకు నిన్ను చూపించే మాయదారి మత్తు ఇది  ||కళ్ళు||

ఒక నిముసం గోలెడతావు
ఒక నిముసం మానౌతావు
ఒక నిముసం బ్రతికుంటావు
మరు నిముసం ఏమౌతావు

ఒక నిముసపు కలలోనే జీవితాన్ని చూసేస్తావు
జీవితంలొ ప్రతి నిముసాన్నీ కలగంటూ గడిపేస్తావు

నువు ‘ కలవో ’ నువు ‘ కల ’ వో  కనుగప్పే మత్తు ఇది   ||కళ్ళు||

మంట

 రాత్రి చెమటలో బాగా తడిసిన బొగ్గులు.. చీకట్లు
అగ్గిపుల్లలు అయిపోతున్నాయి
నిస్తేజంగా  చేతులనుండి రాలిపోతున్నాయి
గాలి మారాం చేస్తోంది
నిద్దుర మత్తు ఇంకా వదిలినట్టులేదు
రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా ఉంది.


మొత్తానికి మంట రాచుకుంది
చుట్టూ చూశాడు
రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా ఉంది

కర్రల్ని సర్ది కూర్చున్నాడు
మొక్కుబడిగా
ఓ కుక్క చూసి పోయింది
ఎక్కడో చిన్న శబ్దం
టి.వి అయ్యుంటుంది
మెల్లగా లేచాడు
రెండు ఫొటోలు తీశాడు
తన పని అయ్యిపోయింది
ఈసారి బాగా జరిగింది!
.... జరిగింది
రోడ్డు నిర్మానుష్యంగా ఉంది

లోపలికి వెళ్ళి టి.వి ముందు కూర్చున్నాడు
అప్పుడప్పుడు కిటికీలోంచి చూస్తున్నాడు
మార్నింగ్ వాక్ చేస్తున్న జనాలు
ఆరుతున్న మంటని చిరాగ్గా చూస్తున్నారు
వాతావరణ కాలుష్యానికి ఇది పరాకాష్ఠ అన్నట్లు

‘మా కాలంలో వీథి అంతా కలసి వేసేవారు
ఇప్పుడు ఏ ఇల్లుకాఇల్లే’
ఒకావిడ సన్నాయి నొక్కులు

సముద్రంలో ఉప్పుబస్తాలా ..
భోగిమంట .. చీకట్లో మెల్లగా మమేకమైయ్యింది

ఆకాంక్ష

గాలి కొరకు ఎదురు చూస్తే .. సుడిగాలి రేగింది
నీటి చుక్క వెతుకుతుంటే.. వరద ముంచి పోయింది   ||గాలి||

ఎండమావులె ఆసరా, ఈ ఎడారి దారులా
సాగుతోంది నా పయనం, అంతులేని జీవనం

నీడ కొరకు విత్తునేస్తే... మరులుతీగ ప్రాకింది  ||గాలి||

అందలేని ద్రాక్షకు ఎదురుచూపులుండునా
కంచికెళ్ళు కథలను ఆగమంటె ఆగునా

చిరునవ్వుకు ఆశపడితే.. నవ్వులపాలయ్యాను  ||గాలి||

అమావాస్యరాతిరిలో అలముకున్న చీకటిలో
వెతుకుతుంటి నా గమ్యం వెతశరాల కౌగిటిలో

వెలుగుకొరకు ఎదురుచూస్తే.. నా.. చితిమంట ఎగసింది  ||గాలి||

తేదీ మారింది!

ఒక పిపీలికం కదిలింది..బరువుగా కదిలింది!
క్రమశిక్షణతో కదిలింది

జీవచ్ఛవంలా పడిఉన్న బొద్దింక ..
ఒక్కొక్క చీమ వచ్చి కాస్త కాస్తా కోసుకు పోతున్నాయి.. మోసుకు పోతున్నాయి.
తునకలు... పార్టీలలో కేకుముక్కల్లా
కాలకింకరుల నోట్లో

ఓ చీమది పెద్ద తునక.. ఆ యేడు సృష్టిలో పెను మార్పులు

అప్పుడప్పుడు ఓ కాలు అసంకల్పితంగా కదులుతుంది... ఏ మహానుభావుడు పుట్టాడో
జీవం ఉంది.. అనిపించడానికి!
ఒంటికాలుతో ఆ బొద్దింక..క్రిందమీదైన బొద్దింక

సృష్టి అంతం అయ్యేవరకూ కదులుతూ ఉంటాయి
చీమల బారులు
చివరన ఓ నాలుగు కలిసి ఒకేసారి మోసేస్తాయి
ఆపై అక్కడ ఏం ఉండదు
అది నిర్ధారించుకునే కొన్ని చీమలు
ఆపై స్తబ్దత
కాలం లేదు... నిలువలేదు
ఒక క్రొత్త సృష్టి వెతుకులాటలో ఏళ్ళు చెదిరిపోతాయి.
భూతకుహరంలో భవిష్యత్తును సృజిస్తూ ..రాణి చీమ!

రెక్కల పురుగు

రెక్కల పురుగా ఓ.. రెక్కల పురుగా
ఎందుకనీ ఉన్నావు రెక్కల పురుగా
              ||రెక్కల||

ఎంత రాచకార్యమున్న అంతటి పరుగా !
              ||రెక్కల||

కాలుగాలినట్టు తిరిగి జీవితమంతా
కాలి బూడిదయ్యేందుకు జీతమెంత?
కోరికోరి చేరతావు నిప్పుల చెంతా
కడకు నిన్ను పంపేనా కాంతి కౌగిలింత

ఇల్లు కాస్త దిద్దుకోవె దీపముండగా
వళ్ళు కాలిపోయినాక ఆకులేల దండగా!
              ||రెక్కల||

తళుకు బెళుకు దీపకళిక కళుకు చూపుతున్నదా
కనుల కలల వెలుగుపొరలు గప్పి వేచి యున్నదా
చీకటంటె భయము నేర్పి చేర పిలచుచున్నదా
పసిడి వెల్గు లేనిపోనివన్ని జూపు చున్నదా

కోర్కె మంట రేపుతాది మనుషులలోనా
మంటె కోర్కె రేపిందా జోడు ఎరక కూనా!
              ||రెక్కల||    

ఎగిరి ఎగిరి పడిపోవుటె నీకు నైజమా
ఘడియలోనె సమసిపోవు నీ ప్రాణమా
నిప్పు తోటి చెలగాటం నీ స్వభావమా
తప్పు చేసి ముప్పుతెచ్చు కొనుటె నీకు సౌఖ్యమా

ఈసుళ్ళకు కాలిపోవుటేమి ధర్మమూ
ఆ..ఈశుడాజ్ఞ ఇచ్చెనేమొ నీ ఖర్మము!
              ||రెక్కల||   

పిలుపు

అమావాస్య రాతిరిలో
ఆ శ్మశాన వాటికలో

రమ్మనీ .. రారమ్మనీ
పిలుస్తున్నాయి.. కంకాళాలు
అరుస్తున్నాయి .. కళేబరాలు.. మానవ కళేబరాలు

కూసిందొక తీతువు పిట్ట
నవ్విందొక బావురుకప్ప

నక్క ఊళలు గుడ్లగూబలు
నీకోసం చూస్తున్నాయి
నీ చితికై వేచున్నాయి!

వినలేదా మరణ మృదంగం
కనలేవా మృత్యువు హర్మ్యం

రాబందుల రాజ్యంలో
పిశాచాల లోకంలో
నీకోసం చోటుంచాను
నాప్రక్కనె పాతేస్తాను

నీచుట్టూ రాతిరి నలుపు
నేలంతా బూడిద తెలుపు
నీచితిపై మండే ఎరుపు
నీకిదియే ఆఖరి వెలుగు

చెరిపేస్తా రంగుల భేదం
కలిపేస్తా సంతసఖేదం

గతమేలే నీకీ లోకం
ముందంతా శాశ్వత మైకం